Paulus J.J. Spijkers - hierna: ik - werd op 17 november 1961 in 's-Hertogenbosch geboren, als tweede kind in een gezin dat rond 1965 naar Oss verhuisde. De liefde voor muziek werd mij met de paplepel ingegeven. Na de middelbare school behaalde ik aan HEAO Arnhem een diploma. Van 1985 tot en met 1989 bestudeerde ik het recht aan Universiteit Leiden. In 1988 gebeurde er iets.

In dat jaar was ik voor een zomercursus in Gainesville (V.S.) aan University of Florida, samen met 24 andere Leidse studenten. Toevalligerwijs vroeg iemand mij of ik zin had om mee te gaan naar het Dalí Theatre-Museum in St Petersburg. Alhoewel ik niet eerder een werk van Salvador Dali gezien had, bekeek ik daar zijn schilderij 'La noia dels rulls' (Het meisje uit Ampurdán, 1926), en vroeg me af waarom het picturale gebouwtje drie vensters had en waarom één steen geschilderd was. Ook keek ik heimelijk naar de achterzijde van dat meisjesfiguur. Daarna onderzocht ik Dali's 'Torero alucinogeno' (De hallucinogene stierenvechter, 1968-1970). Ik was benieuwd of Dali een drinkende rijst-met-krentenhond zichtbaar wilde maken, en was versteld dat een kleine zeeverkenner op het doek stond. Ik dacht dat de afbeeldingen naar mij keken en ik geen schilderijen gezien had. Na een tweede bezoek aan het museum dacht ik daar niet anders over: de vroegere beelden van Dali werden met terugwerkende kracht echt.

In 1989 behaalde ik aan Rijksuniversiteit Leiden het doctoraal examen in de Fiscaal-juridische studierichting, en ging tot juni 1990 als assistent-belastingadviseur bij KPMG Meijburg & Co Belastingadviseurs (kantoor Rotterdam) aan het werk. Doordat ervaringen als werknemer niet aan verwachtingen beantwoordden, raakte ik in verwarring. Ik verliet Den Haag, waar ik toen vertoefde, om in Oss op mezelf te wonen.

In 1991 wilde ik opeens een afbeelding van een idee maken. Ik schilderde toen 'Die näherbringende Frau' (De naderbrengende vrouw). Het leek of mijn enthousiasme van 1977 teruggekeerd was, dat ik kende toen ik mijn eerste schildering in olieverf gemaakt had, 'Recuerdo de Calella' (Herinnering aan Calella). Ik probeerde door schilderen mezelf op te sporen, niet het recht te vergeten; ik wilde herscheppen.

In 1993 kreeg ik een vaste aanstelling als waarnemend-griffier bij Gerechtshof 's-Hertogenbosch, waar ik bij de Belastingkamer aanving. Alhoewel ik daar vanaf 1998 strafrechtelijke gebieden mocht benaderen, wilde ik uit mijn ideeën over rechten geschilderde creaties maken. In 2015 werd mij door het gerechtsbestuur ontslag verleend. Daardoor kon ik verder werken met revisionisme, een manier van schilderen met voortschrijdende tijdloosheid: beeldende kwantummechanica in combinatie met binaire fysica, azijn met olie in één, net een beetje als bij goede mayonaise, want daar zit ook ei in.

Op 22 januari 2021 verscheen mijn eerste korte verhaal Kweepit en de vierzijde vrouw in de bloemlezing Novum #9 Volume 2 bij uitgeverij novum publishing. Wilt u het boek bestellen, kies hier.

De korte film 'My first move' kan (in matige opnamekwaliteit) bekeken worden op You Tube.


© 9 februari 2021 Mr. P.J.J. Spijkers handelend onder het merk Paul us Spijkers