Het revisionisme van Paul us Spijkers; 'Het is ook mooi goed lelijk te schilderen'

 

Tijdens zijn studententijd (1985-1989) bestudeerde Paulus J.J. Spijkers (geboren op 17 november 1961, 's-Hertogenbosch) de rechtsgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Leiden (Univeristeit Leiden).

In 1988 volgde hij in de zomermaanden samen met 24 andere Leidse studenten een cursus aan University of Florida (Universiteit van Florida), College of Law (Faculteit der Rechtsgeleerdheid) in Gainesville, Florida, Verenigde Staten. Tijdens die periode bekeek hij in het Dalí Theatre-Museum in Saint Petersburg, Florida, een schilderij van Salvador Dalí: 'La noia dels rulls' (Het meisje uit de Ampurdàn, 1926) en dacht: "Wat is ze mooi!"; "Is het gebouw met de drie vensters een kerkje?"; "Het schilderij kan niet zonder die ene steen onderaan"; en meer. Daarna bekeek hij Dali's 'Torero alucinogeno' (De hallucinerende stierenvechter, 1968-1970) en dacht: "Ik zie het gezicht van de stierenvechter" en "Wat doet het jongetje op het schilderij?". Hij praatte met iemand over veel details van het schilderij en vroeg zich af: "Zie ik een drinkende rijst-met-krentenhond op het wateroppervlak?". Hij ging "in zijn Florida-tijd" een keer terug naar het museum. Aan de Universiteit van Florida behaalde hij twee vakken.

In 1989 ontving hij het getuigschrift ten bewijze dat hij het doctoraal examen in de Fiscaal-juridische studierichting heeft behaald. In de jaren 1989-1990 had mr. Spijkers een tijdelijke arbeidsovereenkomst als assistent-belastingadviseur bij KPMG Meijburg & Co in Rotterdam.

Hij wist niet wat er gebeurd was, en verliet zijn toenmalige woning in Den Haag om terug te keren naar Oss, waar hij eerder woonde.

In 1991 voelde hij opeens sterke drang om te schilderen. Hij schilderde toen 'Die näherbringende Frau' (De vrouw die schenkt).

In 1993 werd hij bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch aangesteld als waarnemend-griffier, vanaf het begin in de sector Belastingen, later aan strafzaken. In 2015 werd hem daar ontslag verleend. Hij was in de bedoelde periode blijven schilderen.

Paul us Spijkers heeft reeds vanaf ongeveer 1987  - hij was nog niet echt met schilderen begonnen - de fotografie een hem vertrouwd middel bevonden om op een registratieve wijze scheppend bezig te zijn. 

Paul us Spijkers tracht, door te werken, zelfbewustzijn en vierde dimensie - eindeloosheid - te laten samenvallen: "Mijn abstracte figuraties zijn weliswaar openbaar kunstbezit en bij mijn producties heerst de rationaliteit weliswaar over het complex - het complex is te duiden als een door een bijgeloof (gevoelswaarde) bijeengehouden groep van voorstellingen -, dat wil niet zeggen dat iedereen ermee kan doen wat hen goeddunkt". Paul us Spijkers voelde zich herboren toen hij zich ervan bewust werd dat deductie en inductie onderdelen van één systeem zijn om kennis te vergaren. Hij gebruikt het begrippenpaar 'abstracte figuraties' omdat de onderwerpen van zijn werken abstract zijn en de benadering ervan figuratief is. Spijkers verklaart: "Het is ook mooi goed lelijk te schilderen": het revisionsime van Paul us Spijkers.

Als voorbeeld van zijn zelfbewustzijn, en bovendien met gebruik van het aspect van eindeloosheid, voltooide Paul us Spijkers op 16 maart 2020 het schilderij 'Delighted night' (Verheerlijkte nacht) "als troost aan een wereld in transitie, na uitbraak van het coronavirus".

Paul us Spijkers is lid van het kunstenaarsgenootschap 'K26' in Oss.

El cuatro seimpreviva; La Vida allegría: el cinco vivo!

De handelsnaam Paul us Spijkers is als eenmanszaak ingeschreven in het Handelsregister van Kamer van Koophandel met KVK-nummer 77566858.

Btw-id: NL003210563B45

E-mail: info@paulusspijkers.nl