Voortschrijdende tijdloosheid van Paul us Spijkers / zijn abstracte figuratie

 

Tijdens zijn studententijd (1985-1989) bestudeerde Paul Spijkers (1961) de rechtsgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Leiden (Univeristeit Leiden).

In 1988 volgde hij in de zomermaanden samen met 24 andere Leidse studenten een cursus aan University of Florida (Universiteit van Florida), College of Law (Faculteit der Rechtsgeleerdheid) in Gainesville, Florida, Verenigde Staten. Tijdens die periode bekeek hij in het Salvador Dalí Museum in St. Petersburg, Florida, een schilderij van Salvador Dalí: 'La noia dels rulls' [Het meisje uit de Ampurdàn, 1926] en dacht: "Wat mooi"; "Is het gebouw met de drie vensters een kerkje?"; "Het schilderij kan niet zonder die ene steen onderaan"; en meer. Daarna bekeek hij Dali's 'Torero alucinogeno' [De hallucinerende stierenvechter, 1968-1970] en dacht: "Ik zie het gezicht van de stierenvechter" en "Wat doet het jongetje op het schilderij?". Hij praatte met iemand over veel details van het schilderij en vroeg zich af: "Zie ik een drinkende rijst-met-krentenhond op het wateroppervlak?". Hij ging "in zijn Florida-tijd" een keer terug naar het museum. Aan de Universiteit van Florida behaalde hij twee vakken.

In 1989 ontving hij het getuigschrift ten bewijze dat hij het doctoraal examen in de Fiscaal-juridische studierichting heeft behaald. In de jaren 1989-1990 had hij een tijdelijke arbeidsovereenkomst als assistent-belastingadviseur bij KPMG Meijburg & Co in Rotterdam.

Hij wist niet wat er gebeurd was, en verliet zijn toenmalige woning in Den Haag om terug te keren naar Oss, waar hij eerder woonde.

In 1991 voelde hij opeens sterke drang om te schilderen. Hij schilderde toen 'Die näherbringende Frau' [De vrouw die schenkt].

In 1993 werd hij bij het Gerechtshof 's-Hertogenbosch aangesteld als waarnemend-griffier. In 2016 werd hem ontslag verleend. Hij was in de bedoelde periode blijven schilderen.

Paul us Spijkers vond abstracte figuratie uit: 'Het uitwendige van mijn inwendige laat zien dat ik in werkelijkheid het uitwendige maak'.

El cuatro siempreviva!